Το
όνομα Dodson And Fogg σε συνδυασμό με τον τίτλο αυτού του κειμένου,
παραπέμπει αναμφίβολα σε κάποιο folk ντουέτο με ψυχεδελικές τάσεις. Ως
προς το ιδίωμα, είμαστε σωστοί. Το μόνο παράξενο είναι ότι δεν πρόκειται
για ντουέτο, αλλά για solo project ενός πολυτάλαντου κυρίου από το
Leeds που δε λέγεται ούτε Dodson ούτε Fogg. Λέγεται Chris Wade.
Αν ψάξει κανείς τις ασχολίες του Wade,
θα συμπεράνει ότι αυτός ο άνθρωπος έχει βρει τον τρόπο να επιμηκύνει το
χρόνο, ώστε να τα προλαβαίνει όλα. Δεν εξηγείται διαφορετικά να είσαι
μόλις 29 ετών και να έχεις κυκλοφορήσει έξι βιβλία πεζογραφίας, δέκα μη
λογοτεχνικά βιβλία, τρεις ποιητικές συλλογές, να βγάζεις ένα underground
fanzine, να σχεδιάζεις για comics, να στήνεις παραστάσεις με κωμικούς
και να αρθρογραφείς με θέματα που αφορούν στον κινηματογράφο, τη μουσική
και την τέχνη γενικότερα.
Επειδή πραγματικά θα χρειάζονταν μερικές
δεκάδες σελίδες για να δούμε αναλυτικά όλα όσα έχει κάνει ο Wade εκτός
δισκογραφίας και μουσικής, κάνω μια μικρή προσωπική επιλογή από τη
δουλειά του. Αναμφίβολα, το fanzine Hound Dawg έχει
ξεχωριστό ενδιαφέρον. Ξεκίνησε ως διαδικτυακό δωρεάν pdf και ασχολιόταν
με τη μουσική, τον κινηματογράφο και τα comics. Εκεί, ο Wade βρήκε την
ευκαιρία να πάρει συνεντεύξεις από συγκροτήματα όπως οι Kinks, οι Black
Sabbath, οι Jethro Tull, οι Vevlvet Underground. Για τους Kinks, τους
Sabbath, τους Incredible String Band έβγαλε και βιβλία. Ένα από τα πιο
σημαντικά βιβλία του είναι το Cat Profiles που έγραψε μαζί με την Linzi Napier με εισαγωγή από τον Ian Anderson των Jethro Tull.
Επειδή
πέρα από τις γάτες αγαπάει και τα φαντάσματα και τα ζόμπι, έχει γράψει
ένα βιβλίο με Αληθινές Ιστορίες Φαντασμάτων από την περιοχή του Leeds
και μία νουβέλα με ζόμπι που πήρε πολύ καλές κριτικές και λέγεται Promiscuville: Rise Of The Dead. Μάλιστα το περιοδικό The Void συνέκρινε τη γραφή του με αυτή του Stephen King.
Το απίστευτο είναι ότι ξεκίνησε τους
Dodson And Fogg μόλις το 2012, μάλιστα στα τέλη της χρονιάς και μέχρι
τώρα έχει κυκλοφορήσει τέσσερα albums, τρία singles και στις επόμενες
μέρες κυκλοφορεί το νέο του album με τίτλο “After The Fall”. Αν καθίσεις
προσεκτικά να ακούσεις τους ως τώρα δίσκους του, θα συμπεράνεις ότι
είναι αρκετά καλοί. Αν πάλι φτιάξεις μια συλλογή από τα τραγούδια που
έγραψε στα δύο αυτά χρόνια, θα έχεις ένα εξαιρετικό διπλό cd ή ένα
απολύτως αριστουργηματικό μονό.
Όλες οι δουλειές που γίνονται από τον
Chris Wade γίνονται στη λογική του DIY και μάλιστα θεωρήθηκε από το
εμβληματικό περιοδικό της ψυχεδέλειας Shindig! ο καλύτερος καλλιτέχνης
που τα κάνει όλα μόνος του. Πήρε σπουδαία κριτική ακόμη και από το πολύ
απαιτητικό Ptolemaic Terrascope και τραβά αναμφίβολα προς τη δόξα.
Γερές
δόσεις folk με πολλή ακουστική κιθάρα, μια αρκετά ψυχεδελική οπτική και
συνεργασίες που σε στέλνουν αδιάβαστο: Celia Humphris (ναι, από τους
Trees), Nik Turner (σωστά, από τους Hawkwind), Judy Dyble (αυτή από τους
Fairport Convention και τους Trader Horne), Alison O’Donell (των Mellow
Candle), Krzysztof Juszkiewicz (από τους Skin Alley), ένας φοβερός
τύπος που παίζει sitar και λέγεται Ricky Romain και αυτοπροσώπως η ίδια η
Scarlet Rivera, η μακρυμαλλούσα που έπαιζε βιολί στο “Desire” του
Dylan. Οι δύο τελευταίοι ξεκινούν τη συνεργασία μαζί του στο “After The
Fall” και παίζουν στο κομμάτι που προμοτάρει ο Chris, το “You Are An
Island” με σπουδαία αποτελέσματα.
Όλα δείχνουν ότι το πέμπτο album των
Dodson And Fogg θα είναι και το καλύτερο. Κι αυτό, γιατί ο Wade
αποφάσισε να περιμένει έξι ολόκληρους μήνες (!) πριν το κυκλοφορήσει.
Δυσκολεύομαι να φανταστώ τι θα μπορούσε να κάνει αυτός ο νεαρός αν
αποφάσιζε να συγκεντρωθεί σε μία μόνο τέχνη (ας πούμε τη μουσική) και να
έβγαζε δίσκους κάθε δύο χρόνια («όπως κάνουν όλοι οι συνάδελφοι με πείρα», που θα έλεγε και ο Σαββόπουλος). Σε κάθε περίπτωση, αξίζει πολύ να ψάξετε τώρα που είναι ακόμη νωρίς τη δουλειά του (http://wisdomtwinsbooks.weebly.com/dodson-and-fogg.html). Ότι έχει πολλά να προσφέρει είναι βέβαιο. Αρκεί να μη χαθεί στο χάος των ενασχολήσεών του.
No comments:
Post a Comment